Περπάτημα όταν η άσφαλτος καίει

Το μεσημέρι στην άσφαλτο δεν είναι η ώρα για βόλτα «γιατί έτσι πρέπει». Πηγαίνετε νωρίς ή μετά τη δύση, και σε δρόμο με σκιά, όχι σε ανοιχτή λεωφόρο.

Νερό πριν βγείτε, όχι όταν ήδη ζαλίζεστε. Καπέλο που κάθεται, όχι που το κρατάτε με το χέρι. Παπούτσια που τα έχετε ήδη περπατήσει, όχι καινούργια την πιο ζεστή μέρα.

Αν η ζέστη σας κόβει την ανάσα, γυρίστε. Αυτό δεν είναι προπόνηση και δεν θεραπεύει τίποτα. Είναι βόλτα. Όταν ζαλίζεστε, σταματάτε και μιλάτε σε γιατρό, όχι σε αυτό το σημείωμα.

Τριάντα λεπτά που γίνονται κάθε δεύτερη μέρα αξίζουν περισσότερο από ένα ηρωικό μεσημέρι που δεν θα επαναλάβετε.